دستگیری نوکیشان مسیحی در ایران جمال جلالی در سرزمینی که ایمان میتواند جرم تلقی شود انتخاب یک دین دیگر نه یک حق بلکه یک خطر است. این جمله برای من فقط یک تحلیل نیست بلکه بخشی از واقعیتی است که با آن زندگی کرده ام. در سالهای اخیر شمار زیادی از نوکیشان مسیحی در ایران بازداشت شده اند نه به دلیل اقدام خشونت آمیز و نه به دلیل فعالیت سیاسی بلکه تنها به دلیل باور قلبی خود. با این حال دستگاه امنیتی جمهوری اسلامی این افراد را صرفا شهروندانی با انتخابی متفاوت نمیبیند بلکه آنها را به عنوان تهدیدی امنیتی معرفی میکند . نوکیش مسیحی کسی است که از اسلام به مسیحیت ایمان آورده است. بسیاری از این افراد از طریق مسیحیت انجیلی یا تبشیری به این مسیر رسیده اند. در این نوع از ایمان رابطه شخصی با خدا و به اشتراک گذاشتن ایمان اهمیت دارد. این انتخاب یک تصمیم درونی است نه یک اقدام سیاسی. من نیز از همین مسیر عبور کرده ام. مسیر من از تردید آغاز شد و به ایمان رسید نه از سیاست و نه از هیچ انگیزه بیرونی . در ساختار جمهوری اسلامی دین تنها یک باور شخصی نیست بلکه بخشی از نظام قدرت است. خروج از اسلام به عنوان خروج از...
نویسنده مقاله: جمال جلالی در تاریخ معاصر ایران، همواره دو گروه متمایز در کنار هم زیستهاند: آنان که تصمیم میگیرند و هزینه میدهند و آنان که در سکوت، تماشاگرند. گروه نخست، اقلیتی کوچک اما اثرگذار است و گروه دوم، اکثریتی خاموش که در مرز میان ترس و تردید زندگی میکند. همین اکثریت خاموش را میتوان جامعهی خاکستری نامید جامعهای که نه سیاه است و نه سفید، نه با ظلم همراه است و نه در برابر آن میایستد . پدیدهی جامعهی خاکستری محدود به ایران نیست، اما در این سرزمین رنگ و عمقی تاریخی دارد. ریشههای آن را باید در قرنها زیستن زیر سایهی قدرت مطلق، در ترس از سرکوب، در خیانتهای درونی، در ناامنی و جنگهای پیدرپی، در بیاعتمادی اجتماعی و در گسستهای قومی جستوجو کرد. این عناصر در کنار هم، ناخودآگاه جمعی ایرانیان را شکل دادهاند و رفتار اجتماعی ما را تا امروز تعیین میکنند. پرسش اصلی این است که چرا جامعهی ایران در بزنگاههای تاریخی، اغلب میان شور و سکوت نوسان میکند؟ چرا ما بیش از آنکه به کنش عادت داشته باشیم، تماشا را برمیگزینیم؟برای پاسخ دادن به این پرسش باید به حافظهی تاریخی خود بازگ...